Category Archives: Wiliam Blake

William Blake w kulturze współczesnej- film i muzyka

Obraz Williama Blake’a pod tytułem „Wielki czerwony smok i niewiasta obleczona w słońce” był natchnieniem do stworzenia fenomenalnego filmu Thomasa Harrisa „Czerwony smok” w którym w rolę Hannibala Lecter psychologa i seryjnego zabójcy wcielił się genialny aktor Sir Philip Anthony Hopkins który pomaga rozgryźć innego seryjnego zabójce który, chory psychicznie, twierdzi że jest opętany przez Wielkiego czerwonego smoka. Jako postać William Blake pojawia się w filmie „Truposz” reżyserii Jamesa Jarmusch’a w którym Blake pojawia się w nowym wcieleniu. Bruce Dickinson wokalista zespołu Iron Maiden nagrał swój solowy album pod tytułem „The Chemical Wedding ” wydana w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym szóstym roku. Szata graficzna jak i muzyka jest inspirowana twórczością blake’a. Pisarz Orson Scott Card, umieścił artystę w jednej ze swoich książek. Książka owa nosi tytuł „Opowieści o Alvinie Stwórcy” . Norweski zespól Ulver zaś stworzył płytę zatytułowaną „Themes from William Blake’s The Marriage of Heaven and Hell”.

„Anioły dobra i zła”-obraz kontrastów

Ten kontrastowy obraz powstał w latach około tysiąc siedemset dziewięćdziesiąt trzy – tysiąc siedemset dziewięćdziesiąt cztery. Przedstawia jednego mężczyznę w akcie z nogą w kajdanach próbującego odlecieć (prawdopodobnie to jest anioł zła) a za nim wielkie płomienie, a z drugiej strony drugiego mężczyznę w akcie trzymającego nagie dziecko na tle jasnego morskiego pejzażu( to prawdopodobnie anioł dobra. Mężczyzna trzymający dziecko wydaje się je ratować przed drugim aniołem. Zły anioł jest w pozie jakby robił „jaskółkę” ,jego oczy są puste w przeciwieństwie do oczu anioła dobra. Ciało anioła zła jest też ostrzej cieniowane, czasem wydaje się nawet brudne, w przeciwieństwie do jasnych ciał anioła dobra i małego chłopca. Widzimy tu bezradność zła wobec dobra. Obraz kolorystycznie jest podzielony na pól. Ta „zła połowa” jest w odcieniach ciepłych a barwy są lekko brudne, ta „dobra połowa” zaś jest jasna czysta lekko cieniowana. Obraz jet pełen kontrastów tak jak osobowość i życie jego twórcy.

Szaleństwo- widzenie duchów

Williama Blake’a zalicza się do grona tak zwanych poetów wyklętych ze względu na swoje szaleństwo. Objawiało się ono tym że mianowicie ten doskonały poeta rytownik a przede wszystkim malarz twierdził że widuje duchy. Uwieczniał je nawet na swych rysunkach. Twierdził że niektóre duchy odwiedzały go nawet po kilka razy tak jak duch jego brata Roberta. Przy tym był niesamowicie wierzący, większość jego rytów jest o tematyce religijnej. Tworzył je nawet na łożu śmierci. Wracając do jego szaleństwa to ogłaszał że jego brat Robert Blake wyjaśnił mu całkowicie metodę druku iluminowanego ( czcionka i obrazek na jednej płycie miedzianej). Prawdopodobnie widzenie duchów i rozmowy z nimi spowodował wstrząs psychiczny stworzony śmiercią ukochanego brata którym William się zajmował w czasie choroby. Jego widzenia były źle odbierane przez współczesne mu społeczeństwo, przez które uznawany był za dziwaka i szaleńca. W istocie ta choroba sprzyjała jego twórczości gdyż nabrała tajemniczości i mistycyzmu.

Praca i nauka- jak się uczył i tworzył

Ten wspaniały malarz epoki romantyzmu za swojego życia rzadko miał wsparcie jakichkolwiek mecenasów. Żył w nędzy i często brakowało mu środków do dalszej pracy. Utrzymywał siebie i swą rodzinę głównie z rytownictwa. Swoje talenty plastyczne ujawniał już wcześnie gdyż od lat dziecięcych. Jego ojciec był zamożny ( trudził się kupiectwem ) i gdy młody William skończył dziesięć lat wysłał go do szkoły rysunku Henriego Parsa. Po ukończeniu zaś czternastego roku życia młody Blake zaczął kształcić swe umiejętności plastyczne w pracowni Jamesa Basiera, gdzie wyuczył się między innymi rytowania. W 1788 roku rozpoczął prace nad nową technika „druku iluminowanego”, polegającą na tworzeniu jednej kompozycji ze słów i obrazów rytowanych na miedzianych płytkach. Wydał w tej technice dwa tomiki swojej poezji. Pierwszy pod tytułem ” Pieśni niewinności” ,a po upływie pięciu lat tomik zatytułowany „Pieśni doświadczenia”.Od lat młodzieńczych fascynowała go sztuka gotycka co jeszcze bardziej podsycało jego „romantyczność”.

„Wielki czerwony smok” -wersja pierwsza

Tak jak już wcześniej wspominałam obraz ten był natchnieniem dla stworzenia filmu ” Czerwony Smok” Sam obraz jest utrzymany w szarości. Jedynym jasnym, rozświetlonym punktem w kompozycji jest ciało kobiety w żółto – złotych szatach która według artysty jest obleczona w słońce. Sylwetka Smoka choć tak naprawdę wcale nie czerwona (tak podaje tytuł) jest jasnoszara z lekkimi refleksami ciepłego brązu (ugru). Owego „czerwonego” smoka widzimy w akcie od tyłu, widać silnie rozbudowane mięśnie mocny i gruby ogon i wielkie skrzydła oraz baranie zakręcone rogi na głowie. Kobieta leży przed nim w geście modlitewnym z rękami podniesionymi w górę, wydaje się że o coś prosi. Postać smoka całkowicie ją dominuje jest jakby zwyciężona przez niego i czeka na jego decyzje co do jej losu. Według twórców filmu ten obraz jest symbolem przemiany. Zauważyć też można że przed głową „czerwonego” smoka znajduje się coś nieokreślonego. ,jakby błysk,ale zasłania nam ten widok potężne cielsko tej istoty. Jest to jeden z lepszych obrazów Williama Blake’a.

Poezja -niewinność i doświadczenie

Ten osiemnastowieczny angielski artysta był znakomitym poetą. Wydał dwa tomy wierszy w swojej nowej technice „druku iluminowanego”.W tysiąc siedemset osiemdziesiątym dziewiątym roku wydał „Pieśni niewinności” ( tytuł oryginalny : Songs of Innocence ) ,a w tysiąc siedemset dziewięćdziesiątym czwartym tomik „Pieśni doświadczenia” (tytuł oryginalny : Songs of Experience ). Te dwa tomiki łączą się z sobą nierozłącznie gdyż są kontrastowe. Cierpienie łączy się z niewinnością a ona z doświadczeniem. Inspiruje go wiele pisarzy, mistyków i filozofów takich jak Emanuel Swedenborg (tysiąc sześćset osiemdziesiąt osiem – tysiąc siedemset siedemdziesiąt dwa), John Milton (tysiąc sześćset osiem – tysiąc sześćset siedemdziesiąt cztery) . Jego poezja zawsze dotyczyła człowieka, czasem religijności i brutalności życia. Jego wiersze rymami i rytmiką przypominają staroangielskie ballady. Poezja ta jednak jest tematyką współczesna każdemu kto czyta ten wiersz, są ponad czasowe i uniwersalne i proste w przekazie.

Zarys Postaci – o Williamie Blake’u

William Blake jest jednym z najwybitniejszych osiemnastego wieku. Jest jednym z czołowych twórców epoki romantyzmu. Wybitny malarz, rytownik, doskonały poeta a także mistyk. W swojej epoce miał uznanie wśród nielicznych jednak po jego śmierci w dzisiejszych czasach doceniliśmy jego twórczość i jest on dla nas geniuszem. Wypracował specyficzny i niepowtarzalny styl malarski. Jego dzieła mieszają prostotę i fantastyka,są tajemnicze. Uwidaczniają wrażliwość duchową artysty i jego enigmatyczny charakter. W jego dziełach przeważają czernie, czerwienie, brązy i zielenie. Kolory często są brudne a światłocień bardzo ostry i wyrazisty. Miał też tendencje uwydatniania kontorów, co nadawało jego obrazom wyrazistości. Tematy poruszane przez Williama Blake’a są różne jednak najczęściej sięgał on po tematykę biblijną.,czasem jednak mieszana z fantastyką. Malował to co było mu bliskie duchem, sam też ozdabiał swoje wiersze. Nie był on poetą ,malarzem i rytownikiem osobno. Łączył wszystkie owe dziedziny w harmonijną całość.

„Wielki Czerwone smok” -wersja druga

Na drugiej wersji ” Wielkiego czerwonego smoka i niewiasty obleczonej w słońce ” jest bardziej szczegółowa. Tym razem kompozycja podzielona jest na dwa obszary tak jak w „Aniołach dobra i zła” .Smok znajduje się u góry skąd spogląda na niewiastę .Ona zaś zajmuje dół kompozycji. On pozostaje w cieniu a ona w światłości. A więc znów mamy obraz pełen kontrastów. Obydwoje mają rozłożone skrzydła. Z jej skrzydeł wydobywa się blask,z jego skrzydeł ciemność. Są uosobieniem dobra i zła. Obydwoje tworzą jedność i są nierozłączalni. Spoglądają na siebie tak jak by wiedzieli o swym przeznaczeniu. W tym dziele niewinność kontrastuje z namiętnością i brutalnością, kobiecość z męskością, są dla siebie jak alfa i omega dwa bieguny które bez siebie nie mogą istnieć. Kontrastują tu nawet kształty, postać kobiety jest opływowa i delikatna tak jak jej skrzydła. Smok zaś jest umięśniony i kanciasty. Wydaje się jakby szykował się do skoku na ową kobietę . Jest to kolejne wybitne dzieło artysty.

Życie prywatne- rodzina

Mając dwadzieścia pięć lat William Blake w tysiąc siedemset osiemdziesiątym drugim roku poślubił córkę ogrodnika, Catherine Boucher która pochodziła z Londynu. Ojciec artysty był rozgoryczony tym związkiem i otwarcie się sprzeciwiał ślubowi, gdyż Catherine nie była w żaden sposób wykształcona, nie umiała nawet pisać ani czytać. Młode małżeństwo nie zraziło się jednak dezaprobatą ojca i stworzyło trwały i dobrany związek. Ojciec malarza nie żył już jednak długo i dwa lata po ślubie Williama i Catherine zmarł. Po tym zdarzeniu para przeniosła się do rodzinnego domu Williama Blake’a. Zamieszkali tam z młodszym bratem artysty, Robertem Blake. Po dwóch latach wspólnego mieszkania Robert ciężko zachorował i zmarł. William Blake przez całą chorobę brata troskliwie się nim opiekował ,a skutki jakie spowodowała choroba czyli śmierć były dla niego druzgoczącą tragedią,i strasznie przeżył to wewnętrznie. Po śmierci brata, William często widywał duchy, twierdził też że parę razy rozmawiał z bratem. Blake w kulturze