This is default featured slide 1 title

You can completely customize the featured slides from the theme theme options page. You can also easily hide the slider from certain part of your site like: categories, tags, archives etc. More »

This is default featured slide 2 title

You can completely customize the featured slides from the theme theme options page. You can also easily hide the slider from certain part of your site like: categories, tags, archives etc. More »

This is default featured slide 3 title

You can completely customize the featured slides from the theme theme options page. You can also easily hide the slider from certain part of your site like: categories, tags, archives etc. More »

This is default featured slide 4 title

You can completely customize the featured slides from the theme theme options page. You can also easily hide the slider from certain part of your site like: categories, tags, archives etc. More »

This is default featured slide 5 title

You can completely customize the featured slides from the theme theme options page. You can also easily hide the slider from certain part of your site like: categories, tags, archives etc. More »

 

Pieśń IX

Pieśń IX [Chcemy sobie być radzi?] – pierwszoosobowy podmiot utożsamiany zachęca do ucztowania i cieszenia się z życia, bo niewiadomo, co człowieka spotka za chwilę. Nawiąznie do filozofii epikureizmu i hasła „Carpe Diem”. Kochanowski uważa, że nie ma sensu martwić się przesadnie o przyszłość, bo tylko Bóg wie, co może przynieść nowy dzień, a ludzie nhie mają na to wpływu, Zwraca uwagę na to, by cieszyć tym, co się ma, ale też bacznie i z rozwagą tym zarządzać. Człowiek nie może ogarnąć rozumem otaczającego go świata i tego, co się w okół niego dzieje. Wystarczy jednak, że zdaje sobie sprawę z tego, że Bóg kieruje naszym życiem. Receptą na udane życie jest postawa stoicka. Odwołuje się autor do cnoty jako wystarczającego czynnika do udanego życia. Gdy nadejdzie nagłe szczęście, ludzie nie powinni popadać w skrajne oznaki radości, powinni zachować spokój. Postawa ta jest oparta na eklektyzmie filozoficznym, łączy w sobie raość życia i spokój, harmonię.

William Blake w kulturze współczesnej- film i muzyka

Obraz Williama Blake’a pod tytułem „Wielki czerwony smok i niewiasta obleczona w słońce” był natchnieniem do stworzenia fenomenalnego filmu Thomasa Harrisa „Czerwony smok” w którym w rolę Hannibala Lecter psychologa i seryjnego zabójcy wcielił się genialny aktor Sir Philip Anthony Hopkins który pomaga rozgryźć innego seryjnego zabójce który, chory psychicznie, twierdzi że jest opętany przez Wielkiego czerwonego smoka. Jako postać William Blake pojawia się w filmie „Truposz” reżyserii Jamesa Jarmusch’a w którym Blake pojawia się w nowym wcieleniu. Bruce Dickinson wokalista zespołu Iron Maiden nagrał swój solowy album pod tytułem „The Chemical Wedding ” wydana w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym szóstym roku. Szata graficzna jak i muzyka jest inspirowana twórczością blake’a. Pisarz Orson Scott Card, umieścił artystę w jednej ze swoich książek. Książka owa nosi tytuł „Opowieści o Alvinie Stwórcy” . Norweski zespól Ulver zaś stworzył płytę zatytułowaną „Themes from William Blake’s The Marriage of Heaven and Hell”.

„Anioły dobra i zła”-obraz kontrastów

Ten kontrastowy obraz powstał w latach około tysiąc siedemset dziewięćdziesiąt trzy – tysiąc siedemset dziewięćdziesiąt cztery. Przedstawia jednego mężczyznę w akcie z nogą w kajdanach próbującego odlecieć (prawdopodobnie to jest anioł zła) a za nim wielkie płomienie, a z drugiej strony drugiego mężczyznę w akcie trzymającego nagie dziecko na tle jasnego morskiego pejzażu( to prawdopodobnie anioł dobra. Mężczyzna trzymający dziecko wydaje się je ratować przed drugim aniołem. Zły anioł jest w pozie jakby robił „jaskółkę” ,jego oczy są puste w przeciwieństwie do oczu anioła dobra. Ciało anioła zła jest też ostrzej cieniowane, czasem wydaje się nawet brudne, w przeciwieństwie do jasnych ciał anioła dobra i małego chłopca. Widzimy tu bezradność zła wobec dobra. Obraz kolorystycznie jest podzielony na pól. Ta „zła połowa” jest w odcieniach ciepłych a barwy są lekko brudne, ta „dobra połowa” zaś jest jasna czysta lekko cieniowana. Obraz jet pełen kontrastów tak jak osobowość i życie jego twórcy.

Tren IV i V

Tren IV – Kochanowski nazywa śmierć okrutną. Zarzuca jej, że „zgwałciła oczy”, przez to, że musiał patrzeć na śmierć własnego dziecka. Urszulkę porównuje do niedojrzałego owocu przywiazanego do drzewa. Śmierć byłaby dla ojca tak samo okrutna w każdym momencie życia dziecka. Jego ból jest tak ogromny, że już nie mógłby być wiekszy. Poeta ma pretensje do Boga, o to, że nie pozwolił Urszuli żyć. Ma pewność, że gdyby dziecko żyło przyniosłoby mu wielką radość i szczęście. On sam mógłby zakończyć swoje życie. Poeta mówi, że nie dziwi Niobe, która patrząc na śmierć swoich dzieci skamieniała. Tren V. W tym utworze Urszulka jest porównana do drzewa oliwkowego. Poeta orównuje jej śmierć do ścięcia małego drzewka. Tren został oparty na orównaniu homeryckim. Kochanowski wyrzuca śmierci jej okrucieństwo nazywając ją „złą Persefoną”. Symbolem śmierci staje się ogrodnik ścinający małe oliwkowe drzewko. Tren zakończony pytaniem do śmierci.